Okumak dünyaya açılan kapı ;)

Yetim Baba – İskender Asaf | Bir Gönül Yolculuğu ve Karanlığın İçinden Geçerken Kalbini Kaybetmemek...   Üsküdar'da başlayıp boğazda vapurda çay içerek geçtiğiniz Galata sokaklarında dolaşacağınız bir kitap. Bir kitap okudum ve sizler için de kısa bir analiz yazmak istedim. İlk sayfalar yüreğimi sızlattı. Ana karakterin hayatı derin bir travmayla başlamıştı. Hayat yine acımasızdı, ama o artık çizdiği yolda emin adımlarla ilerliyordu – büyük bir tasavvufi destekle. Karakterin yaşamı içinde evrilen düşünce yapısı, kendi merhametinin getirdiği başka merhametli insanlarla karşılaşarak büyümesi çok etkileyiciydi. İnanç önce yüreğini, sonra düşünce yapısını ve insanları tanıma becerisini büyütmüştü. Öyle bir büyüme ki; hem karakter, hem inanç, hem de çevresi aynı anda dönüşüyordu. Yetim olan biri, artık Yetim Baba oluyordu. Kitap tüm duygularımı harekete geçirdi: Önce hüzün, sonra umut. Her sayfada başka hayatların sıkıntılarını fark edip toplumsal bir analize geçiyordum. Karakterler ar...

  Merhaba kıymetli okurlar, okumak isteyenler ve hayatın kısır döngüsünde kendini kaybedip bir arayış bekleyenler... Okumak mı tanımak mı?  Yoksa okuyarak tanımak mı? İnsanları ve hayatı tanımak için yaşlılığı beklemeye ihtiyacımız var mı sizce? Aslında ikisi de bir. Ama günümüzde insanları tanımak biraz sosyal olmak biraz da iş, eğitim ve çevresel zorunluluklarla bir araya gelme gereksinimleriyle kısıtlı bir hale gelmektedir. Arkadaşlıklar ise sadece kısır bir döngüde belirli bir çevrede sürekli dolaşmak anlamı taşımaktadır.  İşte tam da bu anda okumanın önemini görüyoruz. Zira artık kitaplar insanı, hayatı ve duyguları tanımanın en güzel ve zahmetsiz yanı oluyor.  Zahmet demişken dışarıda bir tanıdığınla geçirdiğin kadar iki kahve parasına bir zahmet, birini dinlerken ki kadar biraz okuma zamanı ayırmak kadar bir zahmet.  Bunlara zahmet derken zaten hayat içinde her isteğimiz için de bir zahmet çekmiyor muyuz.  Şimdi size üç sırada insanları ve duyguları ...